PGE
Newsletter:
    Przeszukaj serwis:
   
Start     Badania & Raporty     Doradztwo     Biblioteka artykułów     Kontakt     Nota prawna


Hotelarstwo w Polsce 2011 - 2015
Regionalne i strukturalne
perspektywy i zagrożenia
.

ZAGROŻENIA
Przygotowując inwestycję, na etapie jej planowania, trzeba uwzględnić dwa czynniki, które pojawią się po jej ukończeniu i zaczną mieć kluczowe znaczenie dla powodzenia przedsięwzięcia, określając jego bieżącą efektywność operacyjną:
czynniki POPYTOWE czynniki KOSZTOWE
na usługi hotelarskie i towarzyszące, w miejscu realizacji inwestycji
związane z prowadzeniem obiektu: personelem, zużycie materiałów
i energii, usługi obce.
Region (jako miejsce inwestycji) ma znaczenie z powyższych punktów widzenia: popytowego i kosztów prowadzenia działalności.

Doświadczenia lat 2007-2010 pokazują, że ponad 70 procent analizowanych przez IH krajowych inwestycji jest realizowanych bez uwzględnienia przez inwestora na etapie planowania zagrożeń strukturalnych (regionalnych lub horyzontalnych) w miejscu projektowanej inwestycji. W skrajnych przypadkach konsekwencje ryzyk strukturalnych powodują klęskę projektu tj. konieczność sprzedaży obiektu hotelowego ze stratą. 
Na mapie krajowych inwestycji 40 z 70 procent przypadków, w których inwestor nie uwzględniał zagrożeń strukturalnych, miejsce inwestycji nie generowało zagrożeń na poziomie wartym uwzględnienia. Te inwestycje realizowane były w miejscach określanych jako gwarantujące powodzenie przedsięwzięcia inwestycyjnego.

Zagrożenia strukturalne - to te w otoczeniu przedsiębiorstwa, które pozostają poza jego wpływem i dotyczą wszystkich uczestników rynku. Źródła zagrożeń: zmiany technologiczne i ewolucji struktury produkcji zachodzące w gospodarce w regionie; dominacja nieefektywnych branż gospodarki.

Zagrożenia strukturalne w Polsce dla branży hotelarskiej:

  1. Bezrobocie strukturalne, tj. rozbieżności między podażą pracy a popytem.
  2. Braki i zapóźnienia infrastruktury municypalnej, tzn. tworzącej miejskość.
  3. Braki i zapóźnienia infrastruktury turystycznej nienoclegowej.

Bezrobocie strukturalne
tj. rozbieżności między podażą pracy a popytem.

Podaż: np. pracowników byłych Państwowych Gospodarstw Rolnych, fabryk, zakładów przemysłowych: robotników, pracowników ciężkiej ale prostej pracy fizycznej. Popyt: na kelnerów, recepcjonistki, kucharzy, fizjoterapeu- tów SPA, pracowników sprzedaży i marketingu - osoby do świadczenia usług wymagających ponadpodstawowych zdolności interpersonalnych, prezencji i selektywnych predyspozcyji.
Rozwój technologiczny to niejedyne źródło bezrobocia strukturalnego.
W hotelarstwie wahania w gustach i preferencjach konsumentów mogą powodować bezrobocie strukturalne, nawet wśród pracowników wykwalifi- kowanych. Zagrożenie tego typu stanowi szczególny problem w regionach, gdzie dominującą gałęzią przemysłu jest turystyka.
Istotnym, choć wciąż pomijanym aspektem jest występująca już w Polsce nadpodaż miejsc pracy.
Powoduje ją powstawanie wielu obiektów hotelarskich w jednym miejscu (miejscowości, okolicy).
Miejscowości turystyczne, uzdrowiska i kurorty: Ciechocinek, Kołobrzeg, Ustroń-Wisła, region Kotliny Kłodzkiej - są już dotknięte tym zjawiskiem. Podobnie jak Warszawa w segmencie pracowników hoteli pięciogwiazdkowych.
Zjawisko to oznacza dla lokalnego rynku pracy rynek pracobiorców, co oznacza wyższe niż średnie w branży koszty pracy oraz około-zatrudnieniowe. Obniża także rentowność prowadzonej działalności na dwa sposoby: 1. Cięcie kosztów zatrudnienia -> spadek jakości -> odpływ klientów -> pogorszenie rentowności prowadzonej działalności. 2. Utrzymanie poziomu zatrudnienia -> kosztowa niekonkurencyjność obiektu -> nieelastyczność cenowa -> odpływ klientów -> pogorszenie rentowności prowadzonej działalności.

Kolor żółty: obszary rynku pracownika; nadpodaż miejsc pracy
Kolor ciemno-szary: obszary silnego deficytu pracowników
Kolor szary: obszary deficytu pracowników
Kolor niebieski: obszary deficytu pracowników wysoko wykwalifikowanych

Infrastruktura municypalna, tzn. tworząca miejskość

Braki i zapóźnienia infrastruktury municypalnej, tzn. tworzącej miejskość:

  • infrastruktura techniczna: wodociągi, kanalizacja, oczyszczalnie ścieków, gazociągi, energia elektryczna, tele-techniczna;
  • infrastruktura komunikacyjna: sieć drogowa, kolejowa, lotnicza, wodna; utwardzone trwale ulice, drogi, chodniki; parkingi.

Najczęściej odnotowane braki:
• Planów zagospodarowania przestrzennego
• Linii energetycznych lub mocy w istniejących
• Wodociągów, kanalizacji
• Utwardzonych dróg publicznych, bywa że są gruntowe lub leśne
• Dostępu do telefonu, sieci teleinformatycznych
• Cywilizacji dostawców

Braki te w odczuwalny sposób podnoszą koszty inwestycji ale także koszty operacyjne prowadzenia działalności hotelarskiej. Mapa ich rozkładu w Polsce nie jest uzależniona od ukształtowania geograficznego czy uprzemysłowienia. Dysproporcje dyskwalifikujące występują nie w skali regionu a powiatu, gminy, miejscowości. Lokalność występowania tych zapóźnień wymaga od inwestorów szczegółowych sprawdzeń w zakresie obszarów ujętych w poniżym diagramie:

Prawa kolumna diagramu wymienia rodzaje braków lub zapóźnień, lewa - konsekwencje dla inwestora zarówno na etapie realizacji inwestycji, jak również w trakcie działaności przedsiębiorstwa hotelarskiego.

Infrastruktura turystyczna nienoclegowa

Infrastruktura turystyczna - to wszelkiego rodzaju obiekty oraz urządzenia, które mają na celu służenie zaspokajaniu potrzeb związanych z bierną oraz aktywną turystyką, rekreacją i wypoczynkiem przyjeżdżających na dany obszar turystów.

Na infrastrukturę turystyczną składają się:
• baza noclegowa
• baza gastronomiczna
• obiekty sportowe, rekreacyjne, wypoczynkowe
• obiekty kultury
• szlaki piesze, rowerowe oraz inne trasy

Infrastruktura ta ma znaczenie dla wszystkich tych obiektów, do których klienci przyjeżdżają w związku z szeroko rozumianym wypoczynkiem, rekreacją czy nawet w ramach turystyki zdrowotnej.

Przy obecnym rozwoju technik komunikacji oraz możliwości multimedialnych, nawigacji satelitarnych, dostępności informacji w internecie i łatwości docierania do informacji, w tym profilowanej,  rozpowszechnieniu indywidualnego transportu osobowego - występujące w Polsce zapóźnienie turystyczne ma mniejsze znaczenie w przypadku turystyki aktywnej ale wciąż kolosalne przy turystyce pobytowej.

W miejscu planowanej inwestycji hotelowej
wartość ma istniejąca infrastruktura turystyczna prowokująca nocleg,
skłaniająca do noclegu. Infrastruktura turystyczna jedynie odwiedzana/zwiedzana nie generuje popytu na usługi noclegowe.

Kolor beżowy: obszary braku infrastruktury, ale z naturalnymi atrakcjami geograficznymi
Kolor malinowy: obszary skrajnego braku infrastruktury i bez walorów o istotnym znaczeniu
Kolor biały: obszary bez znaczenia lub o znaczeniu loklanym/marginalnym w turystyce pobytowej

                PERSPEKTYWY REGIONALNE

Obszary gwarantowanego rozwoju, tzw. pewniaki

Do roku 2015 naturalnymi, pewnymi obszarami inwestycji hotelarskich są dwa rodzaje miejsc:

  1. Regiony naturalnych dla Polaków atrakcji turystycznych, bez względu na to, czy ich atrakcyjność wywodzi się z walorów geograficznych: góry, morze, pojezierza (w porządku alfabetycznym), czy też z walorów turytycznych tj. najpopularniejszych turystycznie miast Polski.
  2. Obszary w promieniu 100-120 km wokół największych polskich aglomeracji: Warszawy, Łodzi, Poznania, Wrocławia czy Krakowa.

W pierwszym rozwijać się bądą obiekty hotelarskie związane z obsługą ruchu turystycznego, związanego z kilkoma kierunkami: wypoczynkiem, SPA, sportem, aktywną turystyką, ale także ze zdobywającą popularność turysyką zdrowotną i uzdrowiskową. Dominujące będą w dalszym ciągu trzy grupy wielkości obiektów: małe, liczące po kilkanaście jednostek mieszkalnych, średnio-małe: oferujące do 50-60 pokoi hotelowych i duże obiekty, liczące po ponad 150 pokoi hotelowych.

W drugim powstawać będą obiekty nastawione na obsługę klientów przemysłu spotkań (MICE: meetings, incentives, conferences, events) oraz typowe obiekty SPA. Obiekty konferencyjne liczyć będą przeważnie powyżej 100 pokoi hotelo- wych, w wybranych lokalizacjach ponad 200. Obiekty SPA będą średnio-małe lub duże, o ile program wypoczynkowy i SPA uzupełni oferta MICE.

Kolor zielony: naturalne obszary inwestycji
Strzałki: miasta generujące największy ruch turystyczny
w zakresie turystyki biznesowej i wypoczynkowej.
Dla południowej Polski (Małopolska, Śląsk) preferowanym kierunkiem letniego wypoczynku
jest Adriatyk i Chorwacja.

Obszary perspektywicznego rozwoju

Rozwój krajowego rynku hotelarskiego obejmie w najbliższych pięciu latach trzy nowe kategorie obszarów. Proces ten już się rozpoczął, niemniej zrealizowane lub realizowane inwestycje są dopiero zwiastunami. Trend ten jest nieuchronny a tempo realizacji zależy od rozwoju gospodarki krajowej.

  1. Regiony trans-wojewódzkie: miejsca położone centralnie np. między:
    A. Poznaniem a Wrocławiem, Pojezierze Leszczyńskie, okolice jeziora Dominickiego.
    B. Warszawą - Poznaniem - Gdańskiem, między Toruniem a Grudziądzem z obydwoma miastami.
    C. Krakowem, Katowicami, Wrocławiem, Poznaniem, Warszawą.
  2. Miasta powiatowe, liczące powyżej 20 tys. mieszkańców.
    Rozwój obiektów hotelowych w tych miastach, ich wielkość i kategoria uzależniony są od uprzemysłowienia i zurbanizowania regionów.
  3. Lokalnie atrakcyjne rejony turystycznie, które staną się łatwo dostępne dla turystów dzięki powstającej sieci autostrad i dróg ekspresowych.

Warszawa, Maj 2011. Autor: Jacek Piasta
Napisz do autora:

Pobierz pełen raport: rozmiar pliku 1MB

© 2009-2014 Instytut Hotelarstwa :: Wszelkie prawa zastrzeżone
Projekt & cms: www.zstudio.pl